30-11-05

De zweep van het geluk

Het hebben van een baby heeft een bewustzijnsvernauwing tot gevolg, niet veel anders dan die van een hevige verliefdheid. Je ademt, denkt, voelt en praat “baby”. Een waanzinnige rush, maar bijster weinig boeiend voor die “anderen”. De zoekers, de pluk-de-dag-mensen die volop proeven van de diversiteit van het leven, die de openheid en nieuwsgierigheid bewieroken en die zelfs op zoek durven gaan naar zin en liefde.

 

Je kiest niet wat je lief hebt maar het kies jou, is het zo niet? Liefde brengt samen, hier vandaag je kleine gezinnetje met als stralend middelpunt het mooiste wat je kon dromen en het tederste wat je lichaam kon dragen en voortbrengen. Geen huwelijk of hypotheek verenigt twee mensen meer dan het zien samenvloeien van je DNA en versteld staan van het resultaat. Plots beseffen dat zoeken naar zingeving of zinvol leven niet meer nodig is, want daar ligt, speelt je antwoord, het lacht je zelfs toe. Belachelijk simpel, wat een pak van je hart. Niet meer afvragen of je geliefde wel je soulmate is of de man van je dromen, want kijk wie Wij zijn samen. Goden en godinnen, vol verwondering en trots op hun creatie, nederig en angstig uit schrik het kwijt te raken. De ommezijde van die clichématige, onvoorwaardelijke liefde (god, wat heb ik er naar gezocht) is de heilige schrik dat er iets met dat prachtig juweel van je hart zou gebeuren. Het kerft er diep in. En die gevoelens zijn een Bon Jovi liedje. Een vette gitaar en als thema: Liegen, stelen, bedelen tot zelfs uiteindelijk sterven voor je geliefde. Ooit zomaar woorden die wel lekker klonken af en toe, nu zowaar zinnen vol betekenis.

 

Maar liefde omarmt niet de wereld, het bouwt muren om zich heen. Ik ben nu een van die “anderen” en wie ik was voor de geboorte, bij wie ik hoorde, dat zijn nu de “anderen”. Daar waar je zin, liefde, plezier en verwondering zoekt en misschien ook vindt, daar die plaats en die tijd, dat is wat ons scheidt? Maar het verlangen in ons hart, dat slechts tijdelijk te sussen valt en zich vroeg of laat opnieuw zal roeren met nieuwe verlangens en blinde zoektochten, dàt brengt ons misschien ooit weer op elkaars pad.

 

Daphné Deckers had het nog zo mis niet op toen ze haar boeken de titel gaf “De geboorte van een moeder” en “De geboorte van een gezin”. Ik voel me herboren. Gelukkig maar ook doodmoe, bezorgd, saai en vreselijk gefrustreerd. Angsten en depressie loeren om de hoek. Vergis je niet, liefde vraagt het uiterste uit de kan. En dat weegt door.

 

I’ve been loved. Truly. Madly. Deeply. Maar nu heb ik onvoorwaardelijk lief en dat is onbeschrijflijk veel beter.

 

 


21:43 Gepost door Goddess | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

Commentaren

Na.. al deze woorden een poging hebben gedaan om door te dringen.. doodmoe zijn heeft geen gunstige invloed op de hersencellen.. kan ik hier één hoofdlijn uithalen.. je hebt het opperste geluk weten te vinden. Geniet vooral van de momenten samen met dat guitige snoetje van je.
Btw fijn je hier terug te vinden in blogland.

Gepost door: kleintje | 30-11-05

mooi! bewustzijnsvernauwing of niet, hetgeen je hier beschirjft dat is echte moederliefde vol respect voor het levenswonder!
of je nu tot die anderen behoort of niet, zolang je maar mesn bent!
geniet van jullie mooie tijd samen en alle mooie momenten die er nog zitten aan te komen!
je ehbt een pracht van een dochter!
en ik, wel ja, ik ben dezeflde gebleven maar ook een beetje anders dan ;-)
have fun and enjoy!

Gepost door: Lord cms | 30-11-05

***** Ik ken dat gevoel, en uit ondervinding kan ik zeggen dat de angsten milder worden,naarmate dat dat schepseltje groter wordt :-)
Mama worden is een hele klus in ieder geval ,vind ik.
Liefs

Gepost door: zuchtje | 01-12-05

2 werelden Eentje zonder en eentje met kinderen. Want het is een wereld van verschil. En allemaal lopen de kinderlozen wel eens een beetje te morren omdat diegenen met kinderen zo opgeslorpt zijn door dat bundeltje mirakel. geen grote avonturen waar zij over vertellen, maar wel de dagdagelijkse verhaaltjes over wat baby nu al kan.
Ik weet zeker godin, ik bezondig mij soms ook aan een zucht als het weer over de kleur stoelgang gaat van kleine spruit. (waarmee ik niet wil zeggen dat alle kersverse moeders zo zijn, belange niet) Maar ik loop niet te roepen; IK WORD nooit zo..Neen dan denk ik dikwijls: 'was ik ook maar zo'. Being with cild.. Gevoelens van een zo grote liefde dat alles maar 1 reden meer kan hebben. Jij verwoordt het heel mooi en ik gun je jouw geluk van harte.

Ooit praten wij als gelijken (hopelijk) .. For now: al the best, all the love and cherish evry moment.

Gepost door: Little Witch | 01-12-05

De roze wolk... kan soms een klein donderwolkje zijn. Liefde weegt inderdaad soms zwaar.

Gepost door: A. | 01-12-05

Dik in orde, hier!

Gepost door: jacoja | 02-12-05

heel mooi Hallo,

Vind het hier best een leuke blog! Er valt hier iets te lezen!
groeten

Giliok

Gepost door: giliok | 13-12-05

Verwoording Je hebt de gevoelens van een kersverse mama perfect weten omvatten.
Ik vind me in deze gevoelens onmiddelijk terug.
Ik hoop dat zuchtje gelijk heeft en dat je je hoe groter ze worden minder zorgen maakt. Eens komt de tijd van loslaten, maar gelukkig kunnen we er de rest van ons leven zielsveel van houden!!

Gepost door: Torill | 13-12-05

°°° Op een ander blogje net gelezen hoe afschrikwekkend lastig het is om moeder te zijn, maar dan zie ik hier gelukkig hoe mooi het ook is. Alle liefde die je ooit in je had, maar niet wist wat er mee te doen, heeft nu een reden gevonden. Hoewel ik niet in mirakels en zo geloof, moet ik toegeven dat het heel sterk lijkt op een wonder :)

Geniet ervan!

Gepost door: Manlome | 07-01-06

Een bijzonder verhaal. Ik ben onder de indruk van wat je schrijft het raakt me en ik herken het.Het is het tevreden zijn met mijzelf die gelijke ervaring doet opdoen.Wanneer ik meer in onvrede ben ontstaat de andere zijde van de weegschaal.Ik voel dat het er omgaat mijzelf iedere keer weer terug te brengen naar liefde.Heel veel liefs samen.enscho.

Gepost door: enscho | 13-01-06

Witchie Zou jij een middel weten om Witchie over de streep te trekken te blijven bloggen?

Dank bij voorbaat en groetjes,
GDB

Gepost door: GDB | 27-01-09

De commentaren zijn gesloten.