19-10-04

Accidents happen

De wet van Murphy: verhuizen naar de zolderverdieping en de volgende dag geen trap meer op kunnen.

 

Een luie zondagmorgen zoals veel zangers ze bezingen met een knipoog naar eindeloos gestoei tussen de lakens. Behalve dat ik mijn bed slechts deelde met de kruimels van een koekjesvreetbui in de nachtelijke uren en dat mijn man in de gietende regen ergens stond te voetballen. Tot het telefoontje dat hij door zijn benen gezakt was en hij naar het ziekenhuis vertrok. Direct wakker. De term “accident prone”, zo toepasselijk op mijn geliefde, bonsde door mijn hoofd.

De patiënt zelf zat redelijk monter in de wachtzaal van de spoeddienst, geen ER-toestanden met lekkere dokters en haast-haast-haast. Wel 4 uren wachten op de voorzichtige diagnose dat de meniscusspier en gekruiste gewrichtsbanden van de rechterknie wellicht gescheurd zijn. Mijn man knikte enthousiast dat wel 4 spelers de pijnlijke knap gehoord hadden. Een NMR van de knie en kijkoperatie volgen. In het allerslechtste scenario dient er zich na de operatie een revalidatie van 6 maanden aan. Ik bezweek bijna toen ik dat hoorde. Mijn man, mijn lief, onze hoofdkostwinner zó lang buiten dienst? Ik zie ons al op de straat en aan het OCMW belanden en dat met een baby op komst! Mijn man ziet het, behalve de pijn, al wat zonniger in. Eindelijk kan hij eens uitslapen.

Mijn “rustige” dagen zijn echter voorbij.

 

De uren en dag die volgden stonden in het teken van het in orde stellen van verzekeringspapieren. Eindelijk was het mijn beurt om een stukje zelfstandigheid terug op te eisen en achter het stuur van onze oude Honda te kruipen, dit maal met mijn man als invalide co-pilot. De vermoeidheid en stress wedijverden met een lichte euforie rond deze kleine vrijheid. Team 1 overwon toen ik in achteruit reed en een paal ramde. Ik bleef als verlamd zitten en heb tot op heden de schade aan de bumper nog niet bekeken. Ik denk dat mijn brein het signaal “tot hier en niet verder” wat stress en tegenslag betreft heel wat duidelijker markeert dan blijkbaar mijn visueel vermogen om een paal op te merken in de achteruitkijkspiegel.

Schaamte. Stijlloos.

 

ief, onze hoofdkostwinner zoe van 6 maann NMR van de knie en kijko


18:37 Gepost door Goddess | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

Commentaren

kop op daar dienen bumpers voor

Gepost door: dirk | 19-10-04

paal hmm mijn bumpers hebben hier en daar ook al ferme deuken hoor...dat hoort erbij als je vooruit wilt komen in het leven (of in Brusselstad)
but im' the perfect crashtestdummie...and you are too!
we're two of a kind...or one of two kinds...
hopelijk is alles toch goed met die knie of wat dan ook van je man...
hou je taai hé meid!
cms
xxx

Gepost door: cms | 19-10-04

rust Hopelijk heb jij snel terug rustige dagen ( bedoel ik niks slecht mee dan is per slot van rekening jou mannetje zijn been genezen) . Ik vind het al heel sjiek dat je een rijbewijs hebt. Ik heb zelfs last te voet van paaltjes die ik niet opmerk. En btw. ook goed nieuws, je bent ons voorgestoken, jullie zolder is af!

Gepost door: zuchtje | 20-10-04

liefs vergeet ik mijne" liefs "nog, zo kan ik hier niet afsluiten *bloos*
Want die komt uit mijn hart :-)

Gepost door: zuchtje | 20-10-04

ai ai maar als beginnende chauffeuse (?) kan ik enkel zeggen: seen it, been there ;-)
auto kan er wel tegen... man lief hopelijk ook ?!
knuffel

Gepost door: g*lover | 20-10-04

. Fout van de co-piloot, dat staat als een paal boven water =o)

Groetjes
Coltrui

Gepost door: Coltrui | 20-10-04

paal Ben je dan nog voorbij de paal geraakt of heb je te voet je weg verder gezet?

Gepost door: Hannibal Gent | 20-10-04

Paaltjes Die verdomde paaltjes die staan ook altijd in de weg, en net zo laag dat ze in geen enkele spiegel te zien zijn (ik kan er van meespreken)

Veel beterschap voor je man, en voor jezelf ook een knuf

Gepost door: Torill | 21-10-04

spoedig beterschap daar alvast en weet dat aan alle negatieve zaken ook positieve kantjes zitten :-)

Gepost door: willy | 21-10-04

help! Hallo, Godess A.
'k heb een vraagje voor je... eerder een vraag om een tip. Het meisje waar ik nederlands aan geef, is dus ook zwanger, maar binnen een goeie week vertrekt ze terug naar Nigeria met haar vriend, want hij werkt daar een aantal maanden. 'k Zou ze graag voor ze vertrekt een kado'tje geven, maar 'k heb echt geen idee wat...

tips?

Gepost door: Manlome | 21-10-04

tip voor een kado een boek over zwangerschap in het nederlands

Gepost door: ward | 21-10-04

Hopelijk... is je ventje snel terug de oude. :)

Veel liefs,
Lonely Angel

Gepost door: Lonely Angel | 22-10-04

* Ongetwijfeld serieus ... toch een beetje hilariteit ;)
Ik wens je veel sterkte met een zieke man ... over het algemeen zijn mannen nu eenmaa veeeeeeel zieker als een vrouw en veeeeeeeeel aandachtseisender (om niet meteen aandachtsgeil te zeggen) ....
kus,

Gepost door: Free my Soul | 23-10-04

pechdagje blijkbaar... Mja, een ongeluk komt noois alleen hé nar 't schijnt. Maar 't zal allemaal wel meevallen :)

Gepost door: Manlome | 24-10-04

... maar meisje toch!

Gepost door: kikkertje | 24-10-04

De commentaren zijn gesloten.