09-10-04

the waiting game

Emotionele tijden in dit huis van wantrouwen. Bijna elke week droom ik wel eens dat mijn man verliefd wordt op een of andere troela en mij met een koud hart achterlaat. Nu heeft mijn man al talloze keren mogen verdedigen wat zijn droom alter ego allemaal uitspookt en leuker wordt het er niet op natuurlijk. Daarstraks aan tafel met een paar gasten ging het gesprek over vreemdgaan en de onweerstaanbare verliefdheid die mensen er toe drijft alles achter zich te laten wat ze met veel liefde en moeite opgebouwd hebben. Ik kon met moeite mijn tranen verdringen. Als zwangere vrouw is dat nu het allerlaatste wat je wenst, maar het gebeurt. Misschien niet in dit huis vol liefde, maar in vele gezinnen.

En dat stemt me nu ongelooflijk triest.

 

Donderdag pas, en het lijkt nog lichtjaren verwijderd, kan ik eindelijk naar de gynaecoloog voor de 12-weken controle en de nekmeeting. Zal alles in orde zijn? Leeft de foetus en klopt het hartje uitbundig? Ach zovele vragen, zo veel onzekerheid! De vermoeidheid speelt me lelijk parten en in mijn onderbuik hebben krampen allerhande het vrije spel.

 

De smaak van de zwangere vrouw, daar is al veel over gespreven en zijn al talloze grapjes over gemaakt, de een al meer geslaagd dan de andere. Ik kan niet melden dat ik trek heb in bijzonder wansmakelijke combinaties, al lijk ik wel een dégout te hebben voor alles wat té zout smaakt. Soep in blik bijvoorbeeld is aangedikt zeewater. Apollinaris water smaakt naar kraantjeswater met een aspirientje erin opgelost. Mijn geliefde pastaschotels, curry en andere zure gerechten kunnen me niet meer plezieren, waar ik echter wel trek in heb is goede, ouderwetse zoetigheid. Zebrakoekjes. Patatjes (marsepein). Oliebollen, want de kermis is in de stad. En lekker veel mandarijntjes natuurlijk, al zijn die wat aan de zure kant.

 

Als het leven een symfonie is, dan heeft de pianist kramp en kent slechts 2 noten tijdens de 40 weken zwangerschap: Play en vooral Pauze. Een schijnbaar eindeloze herhaling van wachten en afwachten. De eerste echo, het kloppende hartje, de resultaten van allerlei enge testen, het geslacht van de baby, de uitgerekende bevallingsdatum. De eerste blik op dat snoetje dat het beste van twee geliefden verenigt.

Als ik mijn kind één eigenschap mag toewensen, laat het dan onverwoestbaar zelfvertrouwen zijn. Met dit aan je zijde, kun je de wereld aan.


14:31 Gepost door Goddess | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

Commentaren

. Zelfvertrouwen, inderdaad een belangrijk fundament voor het uitbouwen van je eigenheid.
En intussen veel moed nog bij het wachten op Godot - eh, op donderdag

Gepost door: Twinkeltje | 09-10-04

*** Ah ik vind zo'n zwangerschap zo charmant om lezen, alle ups en downs samen zullen toch een mooi resultaat opleveren: een klein godje/godinnetje. Hopelijk krijg je donderdag te horen dat alles in orde is en die dosis zelfvertrouwen die wens ik het toekomstig nieuwe leventje ook... zeer belangrijke eigenschap, ik zou er wel wat meer van willen.

Gepost door: g*lover | 09-10-04

* wishing you all the luck ..

Gepost door: Free my Soul | 09-10-04

troela's... Niet teveel over piekeren, en ja zelfvertrouwen is een mooie eigenschap die ook mij ontbreekt.Het is mij ook allemaal overkomen,maar zelfs zonder zelfvertrouwen is het me alleen gelukt en het voordeel is, ik heb twee prachtige dochters boordevol zelfvertrouwen.Maar pieker niet teveel het helpt niets.
Geniet gewoon van elke dag .
Ik duim avast voor jullie donderdag.
liefs

Gepost door: zuchtje | 10-10-04

hmm ik sluit me aan bij een andere reactie, en daarom ko ik hier zo graag..je vertelt niet wat iedreen zo ook wel weet en ziet, je vertelt hoe je iets beleeft, hoe men iets kan beleven en dat precies, dat maakt het hier interssant en leuk om lezen! ik leef met je me! al ben ik dan een man en zal ik me het wel niet echt kunnen voorstellen wat het is om net zwagner te zijn enzo...maar mits wat empathie (shit heb ik dat dan???) kan ik wel zeggen: go for it!
enne geef die oliebollen maar aan mij!
cms

Gepost door: cms | 10-10-04

kind lieve godess,
jouw kind
wat een keigoeie mama
zal jij worden
volhouden, nooit opgeven !!
dat is de boodschap
die ieder "kind" zou moeten meegegeven worden
ik heb het al
doende, moeten ondervinden....
van harte
vhi

Gepost door: vhi | 10-10-04

*** Dat van die troela's das normaal, da zijn uw hormonen en uw angsten die opspelen. Vooral de angst om op een moment als dit, waar je je man groot nodig hebt, hem te verliezen. Maar dat zal hij zeker niet doen. Hij heeft je al bijgestaan door dik en dun.
Smaken verschillen, zeker als je zwanger bent, maar dat komt wel terug. En wedden dat die echo heel goed gaat zijn? Alles gaat heel goed verlopen. Maak je niet te veel zorgen, alles komt wel in orde.
Dikke knuf,
Myst

Gepost door: Myst | 10-10-04

wacht mee af... bijna 12 weken, als lezer vind ik dat het snel gaat, maar waarschijnlijk vind jij dat net niet. Mja, dromen over dat mijn liefste me laat staan heb ik ook al gehad. Hartbrekend zijn ze...

Gepost door: Manlome | 10-10-04

beetje ambetant zijn die eerste maandjes van een zwangerschap bij velen, en inderdaad ook die smaakjes is een raar fenomeen dat ons katrijn ook steeds weer te beurt viel.
Maar ondertussen zal die ellende zachtjes aan ook wel afnemen nu je drede maand zwangerschap er bijna opzit.... op naar de veertigste week, één derde bijna is achter de rug
en we duimen mee voor een leuk harttoontje, een mooie echo niet te enge testen en dergelijke meer....

grtz

Gepost door: De Moerhofkes | 11-10-04

Stampjes Een zwangerschap is zeker geen roze geur en manenschijn.
Ikzelf zit nu op 30 weken en een beetje en de druk op men blaas is gewoon niet meer te harden. Maar het vooruitzicht naar een ukje maakt alles goed.

Nu is het idd nog spannend afwachten, maar wacht tot je die eerst stampjes gaat beginnen voelen, de kriebeltjes in je buik.

Probeer te genieten , en btw je bent niet de enige met vreemde vreemdgaan dromen ;-)

Gepost door: Torill | 11-10-04

. ik wens je het beste

Gepost door: dirk | 11-10-04

appelsienen... Appelsienen moest ik hebben... KILO'S heb ik daarvan opgegeten... met als resultaat een babyroze schattig Schanulleke waar alles op en aan zat.
Ik hoop dat je donderdag gerust gesteld wordt.

Liefs,
K.

Gepost door: kaatje | 13-10-04

Het is zover eindelijk donderdag vandaag! Ik vond mijn zwangerschap ook lang duren achteraf gezien is het veel korter. Nu komt je tijd tekort want je moet rennen, vliegen, springen, en weer opstaan natuurlijk... ik was vooral zot op verse soep, op een gloedhete zomerdag zat ik dagsoep te slurpen op een zonnig terras.
'Probeer' je niet 'te druk' te maken, rust veel. Dat is goed voor jullie alledrie

Gepost door: Eva | 14-10-04

De commentaren zijn gesloten.