09-09-04

angels can fly because they take themselves so lightly

 

De schaduwen worden wat langer maar wat is het weer zacht en lieflijk in september. Net als op de dag dat mijn vader stierf, vandaag 11 jaar geleden.

 

Vanwaar deze stilte? Ik wilde zeggen: aan het front. Zo voelt het wel een beetje. Een uithoudingsstrijd. De drive om te schrijven lost zich op in poederige druppeltjes. De paniekstoornis, mijn trouwe metgezel, heeft zijn sporen opnieuw dieper in mijn vlees geduwd dan ik kan verdragen. Naast de buitengewone stressvolle weken, maanden die voorbij gegaloppeerd zijn, is het waarschijnlijk de vermoedelijke nieuwe zwangerschap die me parten speelt. Hoewel de dokter telefonisch ervan overtuigd bleek dat ik onmiddellijk zwanger geworden ben na mijn miskraam, nog voor de maandstonden af te wachten, pootjebaden wij in onzekerheid.

Op de magische datum van 15 september brengt de geplande echo hopelijk duidelijkheid  ivm dit miraculeuze verschijnsel.

Feliciteer me niet, want ik ben niet blij.

Zijn het de hormonen, de gevreesde misselijkheid  of de onzekerheid, maar ik voel me overvallen door deze zwangerschap als een 16-jarige devote non.

Overweldigd door de verantwoordelijkheid. Maar hadden we al niet eens die keuze gemaakt?

Mijn lichaam kreeg de tijd niet om ietwat in balans te komen na het verwijderen van de hormonenspiraal, de directe zwangerschap, het miskraam en de nieuwe zwangerschap.

Onze eerste, eerlijke reactie was: hoezo zwanger, wij hebben toch helemaal niet vaak gevrijd na deze miskraam?

De dokter: “heb je een condoom gebruikt?”. Nou: nee.

Maar had ik een nieuwe cyclus dan? Wat lijken we naïef!

De gedachte aan de veranderingen die je als aanstaande moeder doorstaat en in hoeverre je nog meer controle moet afstaan over je lichaam(sprocessen) doet me huiveren van schrik.

Maar toch is dit zo onverwacht en voel ik me zo rot dat ik me niet kan verheugen. Dit verandert hopelijk snel. Want zo voel ik me nog schuldig op de koop toe. En lichtelijk beschaamd.

Voel ik me zo vreselijk door de mogelijke zwangerschap of valt deze mogelijke zwangerschap me zwaar omdat ik al niet in optima forma was?

 

Maar niets is zeker, voor hetzelfde geld krijg ik gewoon de rekening voorgeschoteld van een superhectisch jaar.

 

Door de constante misselijkheid, die ik nog ervaren heb in vroegere depressies, gaan de dagen landerig voorbij. Ik sleep me vanuit de zetel naar bed en omgekeerd bijna. Mijn geest probeer ik bezig te houden met kruiswoordraadsels voor beginners, omdat ik me te rot voel om nieuwe lectuur te gaan inslaan in de bibliotheek. Gisteren ben ik er toch in geslaagd mee te gaan naar de Gamma met mijn moeder om verf te kopen voor haar nieuwe appartementje: Colores del mundo, Levis, Marrakech blauw soft. Ik werd vriendelijk maar dringend verzocht haar te vergezellen om de juiste accessoires uit te kiezen. De roller was gratis.

 

Ik sleep me hier wel doorheen en vast wel op een optimistischer toon dan dit, maar vergeef mij mijn zwakheid.

 

 

 

 


15:29 Gepost door Goddess | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

Commentaren

Menselijkheid Rot voelen, zwakheid is menselijkheid, schaamte en schuldig voelen hoeft niet . Je gaat je echt wel beter voelen, al lijkt het er nu niet op.

liefs

Gepost door: zuchtje | 09-09-04

ach... blogjes zijn er om je even uit te leven... als je hier even "zwak" wil zijn mag je dat van mij! iedereen heeft zo zijn zwakke momenten, tijden dat alles tegen zit/lijkt te zitten
Ik hoop natuurlijk dat je snel weer een positieve kijk op alles krijgt
dikke knuffel

Gepost door: g*lover | 09-09-04

Het is normaal dat je je nu down voelt, je hebt al zoveel meegemaakt en ik denk dat je te bang bent om weer een miskraam te krijgen en zo die vreugde verdringt. Maar het komt wel in orde, niet te veel piekeren en alles komt goed.


Dikke knuf,
Myst

Gepost door: Myst | 09-09-04

touch Zwakheid? Misschien innerlijk, want deze column was weer eens een sterk staaltje van schrijfkunst, maar laat ik ff op de inhoud ingaan...

Advies geven hoe je het moet aanpakken heeft weinig zin, regel 1 in het sociale werk. Daarom enkel deze morele steun :-)

Keep in touch.

Hannibal

Gepost door: Hannibal Gent | 09-09-04

seizoenswissel blijkbaar ten huize G.A... Er moeten bladeren vallen, opdat er nieuwe kunnen groeien. Je hoeft de gevallen bladeren niet op een hoopje te vegen, laat ze maar liggen om erover te kunnen bezinnen.

Gepost door: Manlome | 09-09-04

Stil afwachten Wonderlijk toch hoe de natuur ons parten kan spelen...

Gepost door: Little Witch | 09-09-04

! Kus voor jou!!!
Je eerlijkheid siert je enorm ... en dat is een heel mooie eigenschap!!!

Gepost door: Free MS | 10-09-04

let de sun shine geweldige schrijfstijl alvast, have a great weekend alvast

Gepost door: willy | 10-09-04

jezelf zijn lieve godess
zoals hieral gezegd
in jouw blogje mag je gewoon zeggen :
vandaag heb ik een mindere dag
het kan immers niet alle
dagen feest zijn

veel sterkte
groetjes
vhi

Gepost door: vhi | 10-09-04

Arme godess ... zwakte is een teken van menselijkheid. Ik kan me best voorstellen hoe je je voelt. Kort na mijn miskraam dacht de dokter dat ik weer zwanger was, en dat zag ik toen absoluut niet zitten ... het kon er gewoon niet bij op dat moment! Veel sterkte, je slaat je er wel door!!!

Gepost door: C-line | 13-09-04

De commentaren zijn gesloten.