23-08-04

De zee en het eiland

Als alles naar wens verlopen was, dan zou ik nu bijna drie maanden zwanger zijn. Ik heb het er moeilijker mee dan in het begin. De onzekerheid knaagt een beetje over hoe snel ik opnieuw zwanger zou kunnen worden én of ik het dit keer zal kunnen voldragen natuurlijk. De kleinste dingen brengen een krop in de keel. Maar gelukkig heb ik zoveel andere zaken aan mijn hoofd dat ik niet verdrink in dit sobere verdriet. Heel binnenkort start een nieuwe cyclus en een verse start.

 

Langs de baan in een weide zag ik een reiger dansen met een schaap. In een bizarre aantrekkingskracht trappelde de reiger vloeiend simultane lijnen naast het waggelende schaap. Een vreemd maar mooi schouwspel.

 

Als de spanningen hoog oplopen, uit dat zich onder andere in de irrationele angst dat mijn geliefden zullen sterven. Liefst ’s nachts, wat zorgt voor slapeloosheid, wat dan terug zorgt voor meer spanning. Nu heb ik ondermeer mijn vader en verschillende andere dichte familieleden verloren, volgend op een nachtelijk telefoontje vanuit het ziekenhuis. De schrik van de nachtelijke telefoonterreur zit zeer diep. Sinds het onderzoek, gaat het slechter met de hartconditie van mijn moeder. Ook mijn zwaarlijvige, puffende, vraatzuchtige hond die ik adoreer, zal geen jaren meer meegaan en dat is nog eufemistisch uitgedrukt. Zo lig ik ’s nachts dan verstijfd van de angst te luisteren, naar een noodkreet. Bang die te horen, bang die te missen. Ik weet wel dat dit zaken zijn waarover ik geen controle heb en als het zou gebeuren dat ik er ook doorheen moet, maar het feit blijft dat deze angst een vervelende bijwerking zijn van mijn paniekstoornis. En ook een beetje verlatingsangst natuurlijk.

 

Voor de rest kijk ik er naar uit mijn opgeblazen creativiteit te kunnen botvieren op het nieuwe appartement van mijn moeder, wat heerlijk om met een tabula rasa te kunnen beginnen. Het oude huis dat al generaties bewoond wordt door familie en dat mijn man en ik ingekocht hebben, is een nachtmerrie om in te richten, de verhoudingen kloppen gewoon niet en wat ik ook probeer, het is nooit dàt. Bovendien dreigen mijn enthousiaste ideeën wel eens te stranden in onervarenheid en soms ook wel eens luiheid, als ik eerlijk mag zijn. Maar geld dat ik er tegenaan gegooid heb, je zou het nooit geloven. Er is nog ontzettend veel werk aan dit huis, maar ergens is dat positief. Ik heb graag een project om mijn verdorven geest in te laten bijten, anders bijt het zichzelf toch maar in de staart.

 

Ik heb mijn lichte afkeer voor Sergio weggemoffeld onder een jasje van chauvinisme en heb gekeken hoe mijn stad het afgebracht heeft in de laatste aflevering van “Fata Morgana”. Vele bekenden passeerden de revue, in verschillende staten van stress en uitputting en de weersomstandigheden waren ver van optimaal, maar we hebben het gered. Anders lag Herr Seele in de zee en ik geloof Connie van mijn vroeger stamcafé. Het is soms een rotstad, onmogelijk om je te verplaatsen door de wegenwerken en bewoond door meer senioren dan Florida, maar ik hou ervan. Oostende, zal altijd voor mij de koningin der badsteden zijn, het wordt tijd dat we de kroon terugkrijgen! Ik ben trots op mijn stad zoals een moeder op haar lastig kind.

 

Ik hoorde laatst een lied waarvan de titel vermoedelijk “The reason is you” is, kent iemand de naam van de vertolkers, want het spreekt me erg aan.

 

 

 

 


16:06 Gepost door Goddess | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

Commentaren

HOOBASTANK zou het kunnen dat het van HOOBASTANK is ? voor de tekst van het liedje kijk eens op http://www.reallyrics.com/Lyrics/H001600030008.asp
groetjes.

Gepost door: Rose | 23-08-04

liedje een liedje met die titel vind je op : http://www.lyricstop.com/t/thereason-hoobastank.html

Gepost door: R de F. | 23-08-04

Idd Dat is het! Dank je wel.

Gepost door: Godess A | 23-08-04

Ah geen opzoekingswerk meer nodig zie ik :)

Gepost door: Manlome | 23-08-04

fata morgana zolag de werkelijkheid geen fata morganen blijkt te zien is het goed voor mij! ;-)
daila lama...in sporpaleis, klinkt dubieus, nu ik geef die man het voordeel van de twijfel.. ik kan er denk ik nog heel wat van leren...
maar ja de menselijke luiheid, je zei het daar al...
cms

Gepost door: cms | 23-08-04

... Veel moed en sterkte met je kinderwens en het verdriet dat je doorgaat.
Ik kijk en luister graag naar de zee. Ontspannend. Alle gedachten vervliegen tot geruis op de achtergrond. En aan een huis werken dat helpt zeker ook wel :-).

Gepost door: Helena | 23-08-04

*** Free lost much of her spirit these days ... hope it 'll change soon ...

Gepost door: Free my Soul | 23-08-04

verdriet ik begrijp je verdriet en je angsten,(jammer genoeg) Kijk uit naar de verse start.En luiheid mag,zolang het geen verveling word=gelijk aan piekeren.Het perfecte excuus dat ik heb voor mijn dikwijls rommelige huis is: ik ben aan het verbouwen ;-)

Gepost door: zuchtje | 24-08-04

I know what you feel ... heb speciaal voor jou een passend gedichtje op m'n blog gezet ... ga maar eens kijken ... x x x C-line

Gepost door: C-line | 24-08-04

een onbeschreven blad en een nieuw begin..Je vlugge geest zal een kluif hebben aan je nieuwe projecten, you go girl! Uiteraard mag je in alle wijsheid fier zijn op je stad ! Het was een mooi staaltje van samenwerken en vooral 'feestgeest'.

Gepost door: Little Witch | 24-08-04

Verlies Als het een troost mag wezens godess, zo kindje verliezen, ook al is het héél pril blijft pijn doen hoor.
Bij mij kwam het verdriet ook later .. wanneer je idd begint te beseffen van nu zou het zoveel maanden zijn, etc ...
De pijn slijt, gerust over een zwangerschap ben je nooit ...
Maar verlies vooral de moed niet ...
veel sterkte xxx... en hopelijk lukt het snel weer

Gepost door: Torill | 24-08-04

De commentaren zijn gesloten.