13-08-04

Allen daarheen!

Vrijdag de dertiende: de dag zuchtte en kreunde onder zijn onverdiende, maar loodzware reputatie en de werken in huis streden verbeten voor een soort self fulfilling prophecy. Het was zwaar klote. Positiever was dat we mosselen met frietjes gegeten hebben buiten, tussen twee vlagen door.

 

Deze avond: de regen doet hard zijn best allen zonden weg te wassen, het warmoranje licht van het zoutlampje  kust de schaduwen weg, ik zit opgekruld in mijn versleten, mimosagele designerzetel met een onnodig fleecedekentje verfrommeld tussen mijn benen. Overal liggen tijdschriften, kruiswoordraadsels weggegooid wegens te moeilijk, lege blikjes coke light lemon, de hond snurkt geruststellend en mijn lieve echtgenoot ligt bijna buiten strijd na een lange dag vechten tegen de elementen en het lot. De regen op het raam heb ik altijd het meest huiselijke gevoel gevonden. De mooiste muziek. Tot ik begon te denken aan arme verkleumde diertjes buiten … Tja.

 

Ongewenste tranen van ontroering worden weggeknipperd wegens groot gevaar theatraal te belanden in een half opgegeten potje stracciatelli yoghurt. Ik kijk bijna ademloos van bewondering naar de openingsceremonie van de Olympische Spelen in Griekenland. Het kan de veel te gesuikerde yoghurt zijn maar ik vermoed dat het bewondering was die ik voelde opborrelen, voor de organisators en uitvoerders van dit verfijnde vermaak.

Ik heb me lekker kunnen wentelen in deze samensmelting van de Griekse cultuur van het prille begin tot nu.

De maskers en het jongetje in het “papieren” schip op een enorme plas water, heel lief.

Wist je trouwens dat de gemiddelde mens in zijn leven voldoende speeksel produceert om twee zwembaden te vullen, bijna 24000 liter? Nou ja, behoorlijk vies eigenlijk.

De parade waarin ogenschijnlijk kleurrijke, gedetailleerde muurtekeningen tot leven kwamen die de Griekse samenleving, magie en verwezenlijkingen aantrekkelijk vormgaven van het prille begin tot en met de hoogzwangere vrouw en de DNA sterren…

Prachtig.

Superlatieven dreven naar boven en vervlogen helaas zodat ik ze hier niet kan reproduceren.

Griece 12 points!

 

Vertaling foto: BE WHAT YOU DARE

 

 


21:19 Gepost door Goddess | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

Lieve Godess Lieve mevrouw Anxiety, u kan sfeer scheppen als de beste, en in u schuilt allicht een zachtaardige prinses die mij uit de nood zou kunnen helpen. Het is zo een beetje als het sprookje van de kikkerprins, maar helaas voor u nog iets wansmakelijker! Het zit namelijk zo: als verkozene van het Bannylese volk, rust op mij de zware taak onze vorst Koning Banny, aan een huwbare maagd (dat laatste valt met een korrel zout te nemen) te helpen. Zou u, lieve dame eventjes een bezoekje willen brengen aan onze officiële webstek, dan kan u alvast kennis maken met onze fiere vorst! Mocht u ondanks alles toch voor hem vallen, geef mij dan een seintje, want zo'n Koninklijk huwelijk braagt wat voorbereiding! Wij danken u bij voorbaat! Alle post kan u kwijt op volgende adres: http://absurdistan.skynetblogs.be/

Gepost door: Premier Marek | 13-08-04

ik keek ook Ik heb inderdaad ook met ingehouden adem toegekeken, het was schitterend. Er moeten nogal voorbereidingen aan vooraf gegaan hebben! In de parade was ik enkel en alleen een beetje teleurgesteld door de grote sprong naar het heden, maar ja ze kunnen moeilijk alles gaan uitbeelden! Fijn weekendje nog hopelijk zonder te veel regenvlagen

Gepost door: g*lover | 14-08-04

me too ook ik hou van dat getik op de ramen wanneer het een goeie plensbui maakt. Mijn eerste romantisch herinnering aan mijn allerliefst heeft namelijk alles met dat rustgevende, veilig stellende geluid te maken... Toen ik een zondag om middernacht bij dat geluid zijn fysicaoefening zat te maken omdat hij het niet snapte. 'k Vond het pure romantiek... vraag me niet waarom.

De openingsceremonie was inderdaad de moeite! Aangezien ik zelf 7 jaar oud-Grieks gestudeerd heb, ben ik maar al te blij dat de Spelen weer eens georganiseerd worden in het land van hun geboorte.

tot blogs!

Gepost door: Manlome | 14-08-04

Zachtjes tikt de regen op mijn zolderraam Ook voor mij is regen een 'mood' maker. En hoewel ik het huiselijke gevoel dat je beschrijft herken, kan ik net zo goed heel erg melancholiek worden als ik de regen langs een raam zie sijpelen, in gedachten de ramen van mijn oudershuis, wazig en beslagen, waardoor het lijkt alsof alles wat zich daarachter bevond bedolven werd door mijn stortvloed van droge tranen ...
Geniet van de Spelen

Gepost door: Free my Soul | 14-08-04

is te groggy om het fijne hiervan te onthouden en komt dus gewoon maar effe langs om te checken of alles hier wel naar behoren werkt en alles hier wel n orde is of eventuele interventies van CMS zijn kant vereist...niet dus gelukkig want ik ben momenteel niet in staat veel uit richten, tenzij het bevredigen van mijn primaire behoefte...het vullen van mijn lege maag ;-)
en het inhalen van slaap...lol
smakelijk!!! mosselen met frieten!!!!
cms

Gepost door: cms | 15-08-04

Fijn dat we lat-gewijze genoten hebben van de huiselijkheid en de spelen! En Premier Marek: ik zou graag mijn hernieuwe maagdelijkheid (de medische wetenschap gaat héél ver tegenwoordig) gaan aanbieden op het hof (maar snel voor mijn huidige echtgenoot me terugkaapt) maar ik ben de weg kwijt in het sprookjesbos! De duistere figuren die ik onderweg tegenkwam en opgegeten heb (deze prinses heeft vaak honger, gelieve voor een groot, veggie buffet te zorgen) waren niet behulpzaam, zelfs niet voor ik ze opat. Een nieuwe link graag!

Gepost door: Godess A | 15-08-04

De commentaren zijn gesloten.