04-08-04

Vaya con dios

Vandaag mag ik eventjes god spelen en eerlijk gezegd bedank ik liever voor de eer. Het gaat niet goed met T. ons tijgertje met de grasgroene ogen. Aangezien hij niet meer kan eten, krijgt hij ook de medicijnen niet binnen die zijn symptomen moeten verlichten.

“Iemand uit zijn lijden verlossen” kan je niet meer letterlijk nemen dan dit, maar verdomme wat is het moeilijk! Ik, en niemand anders, beslis dat vandaag zijn leven eindigt. De krop in mijn keel bemoeilijkt het slikken, misschien omdat deze keuze, deze macht te groot om in te slikken is.

Volgens Ingrid Bergman bestaat het geluk uit een goede gezondheid en een slecht geheugen. Nou, dat verklaart veel. En deze dag zal ik niet meer vergeten.

Ik ben een overtuigd hondenmens, maar deze poes waarvan op de een of andere onbegrijpelijke manier in de laatste 12 jaar geen één foto genomen is (!) heeft ook zijn plaatsje verdiend in ons verhaal. Dit zijn z’n woorden: grappig, speels, dommig, zelfstandig, mooi, schuw.

Het ergste is dan nog dat ik hem moeten weten te lokaliseren. De lieverd steekt zich de ganse dag weg in dichtbegroeide struiken en ik vind hem niet terug. Moet ik hem dan lokken met lieve woordjes als de dierenarts er is? Met welke belofte lok je een ziek wezen, om het zijn laatste adem te benemen? Nee, dit wordt niet eenvoudig.

 

Ooit leerde ik uit een weinig memorabele film of serie op tv, de volgende “wijsheid”. Aan een groep boeddhisten, wetenschappers, filosofen, enz werd gevraagd het allesomvattende antwoord te vinden die op eender welk dilemma of vraag van toepassing zou zijn.

En hier kwamen ze mee op de proppen:

AND THIS TOO SHALL PASS …

Ik weet nog altijd niet wat ik hier precies van vind, maar het is me al deze jaren bijgebleven en af en toe heb ik zelfs al troost geput uit deze woorden. Ook vandaag.

 

Vandaag zag ik een vermoedelijke half-Braziliaanse familie verhuizen naar een huis in de buurt. Het zag er een ongelofelijk vrolijke, toffe bende uit. De vrouw donker, goedlachs en gezellig dik. De man mager en taai en de vriendelijkheid zelf. Een jonge vrouw met donkere kringen onder haar ogen, bleke huid en knalrood geverfde lange haren en de jonge gast die meehielp één en al tanden en lachende ogen. En dol op dieren. Ze vonden mijn hond mooi. En ze vonden haar charmante opdringerigheid grappig i.p.v. vervelend. Good people. Wat extra spice in de buurt: dat is goed nieuws.

 

Tot slot zou ik nog graag afsluiten met het volgende citaat:

“ I’m an idealist: I don’t know where I’m going, but I’m on my way”


13:41 Gepost door Goddess | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Dierenleed Het ultieme teken van liefde is iemand of iets uit zijn lijden verlossen, hoewel het jou onwaarschijnlijk veel pijn zal doen is het een offer dat je moet brengen Is dat spelen voor God? Somehow vind ik dat ietwat negatief en pretentieus klinken, terwijl het eigenlijk een ontzetten harde levensles in nederigheid is: hoe we machteloos staan tegenover de natuur, geen oplossing kunnen creëren als het einde onverbiddellijk nadert. Onze enige 'macht' is dat we het leed een beetje kunnen inkorten, dikwijls na worsteling met ons geweten. Anyway, ik vind het een grootmoedige daad getuigende van diepe empathie.

Gepost door: Little Witch | 04-08-04

poes Oei, zo'n beslissing zou ik zelf nooit kunnen nemen...

wat dat lastigvallen betreft : je moet verstaan als: ik heb geen zin om er nu over te praten. :)
weet je, zag door mijn zwangerschap geen uitweg meer en heb me te pletter gereden tegen een boom. Zelf heb ik het overleefd, mijn kindje niet... Positief: Al bij al was dit voor mij een keerpunt. Het leek wel of ik wakker geschud werd en er weer tegenaan kon, met vallen en opstaan...

xxx
Leen

Gepost door: Leentje | 04-08-04

Dat is het leven Je poes die zachtjes het leven verlaat en wat verderop in de straat een gezin dat aan een nieuw (hoofdstuk) leven begint.
Mooie momenten en momenten die je het liefst vergeet.
Ik persoonlijk vind het een juiste beslissing om je poesje uit haar lijden te helpen.
Weer heel veel sterkte godess
xxx

Gepost door: zuchtje | 04-08-04

leave it all behind but it's not easy...
the power to the powerless? wij beschikken niet over leven en dood...hoe zeer we da took zouden willen...ik heb mijn dwergkonijntje lang gemist...mijn ouders hebben nog gedacht da tik het nooit te boven ging komen, ik besef niet dat ik in die tijd daar zo van aangedaan was...tjah...
er was nog nooit iets of iemand gestorven waarmee ik een emationele band had en als kind moet je daarmee eren omgaan...als volwassenen mag je bijna geen traan meer laten volgens de buitenwereld...
maar om af te sluiten: je laatste quote! daar vind ik mezel fenorm goed in terug!
cms
xxcx

Gepost door: cms | 04-08-04

Poes Het is een heel moeilijke beslissing voor jou, maar je kan het ook van de andere kant bekijken. Kan je het aanzien dat dit lief poesje blijft lijden en lijden en zoveel pijn moet uitstaan om dan na veel pijn en afzien toch te sterven? Liever de korte snelle pijn, dan nog langer blijven lijden.
Alvast een hartje onder de riem van ons.
Knuf,

Myst

Gepost door: Myst | 04-08-04

De commentaren zijn gesloten.