31-07-04

Thank god for the weather ...

Mijn vingers zweven hulpeloos boven het toetsenbord, aarzelend om hun boodschap te verhalen. Vanwaar komt deze remming om de waarheid te delen? Een huwelijk is een verbintenis in goede en slechte tijden, van een dagboek verwacht je niets minder. Toch bestaat er een vrees de lezers, de toeschouwers met een stem, weg te jagen met een opeenhoping van slecht nieuws. Wat verlang ik ernaar hier te juichen en uitroeptekens van vrolijkheid te plaatsen. Maar het zit voorlopig niet zo mee. Jammer dat ik niet kan bieden op wat goed nieuws op Ebay. Vast wel de bestseller van de maand. Geluk kan je niet afdwingen. Je kan erop hopen en de herschreven versie herinneren, je kan het heel soms beleven, maar voor de rest is geluk misschien het goed aflopen van een oorspronkelijk ongelukkige situatie.

 

Wat mijn miskraam betreft, daar heb ik vrede mee. Hoe raar het ook mag klinken, door de vroegtijdigheid, was het - bijna - een non-event. Als ik denk aan het concept Miskraam dat zie ik filmbeelden voor ogen waarbij je de onfortuinlijke heldin terugvindt naast haar bed of op de koude badkamervloer, haar doorzichtig katoenen slaapkleedje verfrommeld en opgetrokken, half bewusteloos in een immense plas bloed. Altijd dat bloed. Overal. En pijn, verschrikkelijk veel pijn. Waarna een spoedopname volgt met een bleke heldin in de klinische omgeving van het ziekenhuis waarbij de witte lakens niet meer kunnen contrasteren met het opdringerige scharlaken bloed van voorheen. En dan zucht/snikt ze: “I lost the baby”.

Nu kan dit wel zijn als je dit scenario zich afspeelt als je een stuk verder in de zwangerschap zit (wat ik niemand toewens), maar in mijn geval is de verdronken droom weggespoeld met iets wat in niets verschilt van ordinaire maandstonden. En wat een geluk! Alleen kan ik nu geen kirrende baby’s zien zonder een krop in de keel te krijgen, maar ook dat gaat voorbij. Althans daar reken ik op.

 

Een paar dagen terug kreeg mijn moeder een onverwachts telefoontje waardoor haar knieën aan het knikken gingen. Ik zag haar leunen tegen de deuropening en een centimeter of 5 naar beneden zakken. De eigenaar aan wie ze de grote studio aan zee huurt, wil zijn eigendom verkopen. De vraag stelt zich natuurlijk of de nieuwe eigenaars het ook willen verhuren of dat ze het zelf willen bewonen. De studio kijkt uit op de renbaan, een golfbaan, de zeedijk, half de stad en omstreken en heeft een tramhalte voor de deur en verschillende tearooms in en rond het gebouw. Bovenal is het “thuis”. Deze mogelijke verhuis is een emotionele, financiële en geografische opdoffer voor haar.

 

Omdat ze al een tijdje terug sukkelt met benauwdheid in de borst, had ze een afspraak gemaakt bij de hartdokter. Deze bekeek haar vanachter zijn brilletje en drong ernstig aan op een nieuw hartonderzoek. Nu dinsdag. Tijdens een dergelijk onderzoek wordt er een snede gemaakt in de lies en daar gaan ze via de (slag)ader naar het hart met een cameraatje. Een behoorlijk precisiewerkje. Stel je voor dat ze uitschieten en je lek prikken, je mag er niet aan denken. De vorige keer dat dit onderzoek plaatsvond, moest mijn moeder vervolgens een hartoperatie ondergaan in het UZ Gent waarbij een stent geplaatst werd om de vernauwde ader terug open te rekken en te houden. Ik houd mijn hart vast …

 

Alsof dit nog niet genoeg is: onze kater T. heeft een levensbedreigende ziekte opgedaan, namelijk FIP. Onze 13-jarige gecastreerde kater loopt erbij alsof hij hoogzwanger is. Zijn buik puilt ongelooflijk uit en hij is een beetje koortsig en lusteloos en zijn lever is aangetast. Deze ziekte komt binnen via het coronavirus dat normaal gewoon een milde diarree geeft, maar soms wordt het kwaadaardig en dan verspreidt dit virus zich via de bloedbaan en het immuunsysteem door gans het lichaam zowat alles aantastend wat het kan. De ziekte is dodelijk, medicatie kan alleen symptomen verlichten.

 

Een positieve noot: in de laatste solden hebben we hardhouten tuinmeubels gekocht: kunnen we eindelijk buiten eten en koffie/fris drinken. Heerlijk vooral nu de zomer eindelijk zijn warme stralen kwistig rondstrooit.

Deze avond trakteert VT4 ons op de première van “Shrek”, we kijken er alvast naar uit.  Niets beter dan humor om de gedachten te verzetten.


19:35 Gepost door Goddess | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

Commentaren

zo veel emoties Geluk kan je inderdaad nog niet afdwingen... soms jammer, maar enjoying small things zoals een koffietje op je nieuwe meubels buiten of een gezellig avondje film kunnen ook gedachten verzetten. Enorm jammer van je kater zeker als hij al 13jaar je trouwe viervoeter geweest is (precies alsof je een hond had) onze katjes houden het nooit zo lang uit, we wonen bij een te drukke baan. Hoop in ieder geval het beste voor je moeder en voor jezelf. Als je er weer helemaal bovenop bent kan je je fleurige wulpse rokjes (zie vorig bericht) misschien terug bovenhalen :-) XJe

Gepost door: g*lover | 31-07-04

Na regen komt weer zonneschijn, dat is een vaststaand gegeven maar eerst moet de bui met soms zware regenbuien doortrekken.
Alhoewel ik een beetje laat ben met mijn reactie, moet ik zeggen dat ik heel grondig verschoot toen ik de laatste nieuwsjes op je blog begon te lezen.... Die goedgezinde optimistische Godess had zowaar grote tegenslag.
Maar ik denk te mogen besluiten dat, alhoewel het verdriet steeds groot is, er toch een relativering is : probeer te beseffen dat dit even uitstel is en dat de volgende keer dat wichtje jullie wel zeeeeeer gelukkig zal maken.

Nuja de wegen van de natuur zijnj ook ondoorgrondelijk.....

Godess en Co : kop op en het leven gaat verder, hoe moeilijk het ook mag zijn. Probeer nog even van het leven te genieten en goed te recupereren...

Gepost door: Luc van het moerhofke | 31-07-04

koffie in de tuin daar hou ik ook van...
ik ben nog niet wakker wegens bijna geen koffie mer vor mij overgelaten door de huisgenoten...sniff
nu heb al heel wat werk verricht inzake pogingen mijn toekomst te veranderen dezen ochtend...
te beginnen met het betalen van mijn reis...
en nog wat rekeningen..
en dan nog het belangrijkste van al :)
ondanks alle tegenslag momenteel, hoop ik dat je er toch wat vnaf kunt zetten en genieten van wat je nu hebt ;)-
knuff
cms
sorry, ik verlies me soms in nietszeggende woorden...

Gepost door: cms | 01-08-04

Tuinen en katten Sorry voor je kat, das erg voor jullie en het beestje ... Hoe cru het ook lijkt, een vervanger zoeken en snel is meestal de oplossing voor teveel verdriet over een huisdier (allé wij zijn hier toch van die mening)
Onze katjes komen zowizo ni buiten dus veel oplopen kunnen ze niet, buiten spinnen en vliegenplaaglekkernijen.
T'is een van de reden waarom de onze echte binnenkatjes zijn, kans op ziekte en ongevallen beperken en op verlies.
T'is wel een heel gedoe, want ook wij hebben hardhoute tuinmeubeltjes maar genieten er bijna niet van ... als je binnen een poes hebt die hardnekkig staat te zagen omdat jij buiten zit is de lol er ook gauw af ... ach ja ... volgend jaar zal er toch vaker buiten gezeten worden want dat nieuwe leven van ons daar ga ik echt geen kastplantje van maken. De katjes zullen er maar aan moeten wennen ;-)
Hou de moed in het leven en Shrek heeft alvast ons voor de tweede maal flink doe lachen ;-)
groetjes en knuffels
T, J en de poezebeestjes

Gepost door: Torill | 01-08-04

en toch.. en toch blijft de zon schijnen, ondanks alles
("zeggen" ze dan, diepe zucht van vhi)
blijven hopen, en "pluk de dag" godess !
geniet van je teak
mijn tafel en stoel, ik
geniet er eindeloos van
wat zon, een goed boek, en niet te veel gepieker !
vele groetjes
vhi

Gepost door: vhi | 02-08-04

Amai Het enige wat ik je kan geven is een dikke knuffel en een luisterend oor.

Gepost door: Myst | 02-08-04

Baby hei meid, jouw optimisme is een voorbeeld voor iedereen! Weet je, zelf worstel ik nog altijd met schuldgevoelens na de dood van mijn kindje... maar ga je er niet mee lastigvallen.
dikke knuffel,
Leen

Gepost door: Leentje | 03-08-04

hmm volgens mij ben jij veel meer heldin dan zo'n filmvrouw die jij beschrijft! Sterkte!

Gepost door: Manlome | 03-08-04

Miskraam Hey,

Ik heb mijn miskraam gehad op 11 weken en 5 dagen, en dan lig je inderdaad in een plas bloed te sterven van een soort weeën. Hoewel ik mijn miskraam ook een beetje beschouw als passed event, is de herinnering aan de pijn en het bloed zeer pijnlijk, en weerhoudt me er een beetje van om opnieuw te beginnen!

Sterkte
C-line

Gepost door: C-line | 12-08-04

FIP Mijn kat heeft ook FIP gehad, maar is mirakuleus hersteld.
Het is een vreselijke manier om als kat aan je einde te komen ...

Gepost door: C-line | 12-08-04

De commentaren zijn gesloten.