23-07-04

vliesje

 

Het bezoek aan de gynaecoloog wat uiterst bevreemdend. In de wachtkamer lag er naast de gebruikelijke damesliteratuur (Goed gevoel, Flair, Libelle enz.) ook een netjes in cellofaan verpakt boekje genaamd “Happy Baby”. Al is het nog zo klein, als er een beschermend vlies rond zit is het als een cadeautje. Net een baby dus. Ik stopte het in mijn handtas, keek mijn man in de ogen en zei: “ Hopelijk komt het straks nog goed van pas”. Hij knikte en kneep in mijn hand. Net voor de afspraak zat ik voorovergebogen met zenuwkrampen en hij zat gehurkt voor me terwijl hij mijn handen vasthield. “Ik zal er zijn voor je, je mag altijd met me praten als het nodig is, ik ben er echt voor je”.

 

Na een inleidend gesprek bij deze nieuwe, zachtaardige dokter werd ik begeleid naar de martelstoel. Het verdict was niet goed. Op de echo zag je een klein, zwart vlekje dat zowel een wondje in de baarmoeder kon zijn als het vruchtzakje bij een zwangerschap van 4 weken. Ik ben 6 weken.

Bij gebrek aan een sluitende hypothese, werden de volgende ideeën voorgedragen:

·         Het horrorscenario van de buitenbaarmoederlijke zwangerschap met alle complicaties van dien: (spoed)operaties en als toetje zelfs levensbedreiging als je er niet snel genoeg bij bent, ook een sterk verminderde kans om ooit nog goed zwanger te worden

·         Het meer aanlokkelijke idee dat de zwangerschap veel later gestart is dan we dachten en dat de vrucht dus pas 4 weken zou zijn (wat tegengesproken wordt door het feit dat ik al positief getest heb op 10 juli)

·         Het miskraam

 

Eén op tien vrouwen doet een miskraam, in mijn leeftijdscategorie (31) liggen die cijfers nog hoger. Het is net een geheim verbond, al die verloren vruchtjes en hun zwijgende ouders. Is het de schaamte? Is het omdat mensen ervan uitgaan dat de afbreking van een prille zwangerschap niet ernstig genoeg is om uitgebreid bij stil te staan? Is het omdat dit verdriet zo privé en intiem is dat het nauwelijks de slaapkamer verlaat?

Maar luister maar eens goed. Eens je op de hoogte bent van deze staatsgreep van moeder natuur, zie en hoor je het overal.

Niet een groep waar ik persé wilde bijhoren, maar ook dit is het leven. Geen leven zonder dood. De willekeur van de natuur en de chromosomen. Op basis van deze blauwprint kon blijkbaar geen stevig huis bebouwd worden.

Ook de dokter drukt me op het hart: “Zoek geen redenen want die zijn er gewoonweg niet.”

 

Doordat ik zo hard mijn best deed me sterk te houden bij de dokter (waarom eigenlijk?), ben ik uiteindelijk buiten gegaan met nog tientallen vragen aan mijn hoofd. Een deel van mij vond ik dat me niet moest aanstellen, omdat het nog zo vroeg was. Mijn man en ik hadden één mantra die we telkens opnieuw naar voren brachten: beter nú op zes weken dan later op 3-4-5-6 maanden.

Voor alle zekerheid is er een afspraak volgende week voor een nieuwe echo, behalve als mijn regels goed doorkomen. Dan ben ik terug een tabula rasa.

 

Ik nam thuis het boekje “Happy baby” uit mijn handtas en barste in tranen uit.

 

Deze nacht werd ik weg en weer geslingerd tussen hoop en wanhoop, ook al omdat ik sinds gisterenochtend geen druppel meer verloren had. Konden we ons toch vergist hebben in de berekeningen? Mijn bed was een martelkamer waarin ik bezweet en uitgeput moest aanhoren hoe de verschillende scenario’s zich aanboden en hun zaak om ter hardst probeerden te verdedigen. Ik werd er goed gek van, die onzekerheid altijd.

 

Vandaag heb ik barstende koppijn en heb ik ondertussen weer wat bloed verloren.


12:18 Gepost door Goddess | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

Commentaren

Woorden schieten mij tekort.Veel moed, meisje. Hopelijk verloopt het volgende doktersbezoek minder pijnlijk. Gelukkig steunt je man je.

Gepost door: Little Witch | 23-07-04

sterkte Ik leef met je mee,en je hoeft je niet altijd sterk te houden hoor, want daar blinken wij(angsthaasjes) precies ook in uit.

Gepost door: zuchtje | 23-07-04

oplossing mss is het zoals Little Witch (hmmm did I meet female creature with some intelligence???) zegt ivm je man...machteloosheid omdat hij geen oplossingen kan aanreiken...mss hebben wij mannen soms de nieging altjd voor alles een oplossing te bedenken...maar soms moeten we gewoon het "probleem" aanhoren...zonder dat w emoeten trachten iet ste bieden in antwoord daarop...
ik vid dit ook zo angstaanjagend klinken;..geen levne zonder dood en geen leven zonder dat je beseft wat de waarde van het leven is...ook mijn ma had een miskram na mij...(tjah, al de kans kwam dat er nog een beter creatuur op de wereld werd gezet als ik, steekt mijn demonische power daar een stokje voor) (sorry als dit een idiote misplaatste grap is)
ik voel met je mee en hoop voor jullie het allerbeste!
cms

Gepost door: cms | 23-07-04

mja wat moet je hier nu gaan op zeggen? 'k Kan alleen maar typen dat ik heel veel kom lezen hier, en telkens hoop op eens echt goed nieuws. Dat dat er maar snel mag komen!

Gepost door: Manlome | 24-07-04

Bedankt voor de gedachten en steun. Ervaring maakt de mens (alleen niet voor het vruchtje in mij), maar geloof me, ik ben niet van plan weg te zakken in een diepe put.
This is a new day.
liefs.

Gepost door: Godess A | 24-07-04

veel sterket lieve godess
'k hoop voor jou
en wens je veel sterkte
gelukkig heb je een lieve man die
jou bijstaat
en natuurlijk de trouwe
kring van bloggers !!
vele groetjes
vhi

Gepost door: vhi | 25-07-04

. Godess, ik hoop voor jou dat het goedkomt! Veel sterkte en dikke virtuele knuffel!

Gepost door: Twinkeltje | 25-07-04

veel moed Veel sterkte...

Gepost door: Lientje | 25-07-04

groot gelijk heb je als je je afvraagt waarom iets wat zo pril is doodgezwegen moet worden!!! Natuurlijk doet het pijn, en natuurlijk is pijn en verdriet draaglijker als je ze kunt delen, in plaats van 'omdat dat de normen zijn' je mond houden .. omdat je zwangerschap nog maar zo kort was .... jij weet ws als weinige anderen ... praten, praten, praten ...
Liefs en sterkte!

Gepost door: Free my Soul | 25-07-04

Sterkte Ik leef met je mee.
Ook al kunnen we idd stellen, liever nu dan op 3,4 etc... maanden.
Toch blijft het een pijnlijke bedoening.
Praten doet niemand kwaad, en je zult héél vlug tot de ontdekking komen dat zwanger zijn en miskramen héél wat meer voorkomen dan men verteld. Tv-programma's zijn daarin zeer misleidend .. roze geur en manenschijn alom. Terwijl een echte echte zwangerschap zelden rooskleurig verloopt en loopt ze al eens gesmeerd dan mag je 100% zeker zijn dat de vrouw zich alsnog zorgen maakt om haar ongeboren kind, zoals een vrouw dat blijft doen over haar kind.
Mannen zijn misschien iets nuchterder maar geloof me diep in hun kleine hartje zijn ze soms verdrietiger en bezorgder dan we denken.

Veel sterkte Godess. Ook al zegt het nu niet veel en zal dit steeds in je hoofd blijven hangen. Moeder natuur was er niet klaar voor. En wees gerust er komt zeker een volgende keer ;-) alhoewel dat op zoon moment niet echt een troost is en het wachten lang kan duren.

Knuffels en sterkte.

Gepost door: Torill | 27-07-04

Lieve mensen Ik mag dan niet meer zwanger zijn maar dit verhaal gaat verder ... alleen lukt het me al dagen niet meer om iets te posten. Is dit een probleem van mijn blog alleen of zou het iets te doen hebben met mijn nieuwe antivirus antispam firewall software? Ook de minichat lijkt verdwenen. Dus ik weet niet hoe lang het zal duren voor er een nieuw berichtje komt.
En nog eens bedankt voor de reacties.

Gepost door: Godess A | 27-07-04

De commentaren zijn gesloten.