10-07-04

Martini baby

Het beeld dat mensen hebben van comapatiënten is die van warme lijken, neergevlijd in ziekenhuisbedden met ruwe lakens en hier en daar een plastiek buisje dat hangt te bungelen. Ook ik was verbaasd toen ik leerde dat die mensen soms ook gewoon een zittend leven leiden (?) en zelfs min of meer zelfstandig eten. Het beeld klopt niet met het gevoel. Is er iemand thuis?

 

Om maar duidelijk te maken dat ik deze morgen in een soortgelijke toestand mijn bed met veel te warme donsdeken, uitstrompelde. Een gruwelijke nacht vol angsten en waangedachten had me ettelijke uurtjes gezelschap gehouden. De onwelkome gast. Zo was er een deel van mij overtuigd een “serial killer” te zijn. En alsof dat nog niet genoeg was, ook een “child molestor”. Nu weet ik dat zulke gedachten ontstaan in een paniekreactie van het lichaam, dat ze nergens op slaan en dat het gewoon een ontsnappingsroute is van een door emoties en stress overbelast brein. Maar neem het maar van mij aan dat het bijzonder echt aanvoelt als je gedachten hebt die niet van jou lijken. De aflevering die ik achter de kiezen had van Specials Victims Unit, na middernacht, bleek hoofdsponsor wat creatieve bijdrage in mijn waanzin betrof.

 

Als je besluit dat je graag een kind op de wereld wilt zetten, wordt je woordenschat snel gekleurd door woorden als “ovulatiedatum” en “HCG-waarden”.

 

De volgende symptomen staan bekend als vroege zwangerschapstekenen:

·         het uitblijven je menstruatie (logisch)

·         misselijkheid (met mijn gestresste maag, who can tell?)

·         vaker moeten plassen (altijd al een minuscuul blaasje gehad)

·         vermoeidheid (sign of the times)

·         gevoelige borsten, tepelhof wordt donkerder, bij bleke huid een netwerk van adertjes

 

Borsten, en zo noem ik ze ook, geen enkel lapwoord is ze waardig, die van mij of om het eender welke andere vrouw (met natuurlijke) borsten, zijn een persoonlijk privilege van vrouwen. Ze zijn zacht en rond en geliefd. Nu vond ik mijn borsten toch wel wat pijnlijk aanvoelen en leken ze wel het paar van een Victoriaanse dame.  Een beetje voornaam en doorschijnend met lichtblauwe aders hier en daar. Net als Michelle Pfeiffer in een van mijn favoriete films aller tijden: Dangerous Liaisons. Ik sloot mijn handen om mijn kostbare schat en vroeg me af: zijn dit zwangere borsten? Voelen die zo aan? En wil dit zeggen dat ik bijvoorbeeld negen maanden lang niet meer op mijn buik kan liggen?

 

Terug naar mijn verstoorde toestand van deze morgen. Die nadenkend zat ik, in mijn lentegroen slipje, voorovergebogen en met gespreide benen op de gesloten toiletklep. Ik vond het wel eens tijd een zwangerschaptest te doen.

Vreemd was dat ik dringend moest plassen, en tegen het moment dat ik het kartonnen doosje opengedaan had, het weerspannig, plastiek omhulsel van de tester verwijderd had, de toiletklep omhoog en het slipje naar beneden gedaan had, ik niet meer kon. Zucht.

Ik heb al gehoord van mannen die niet kunnen plassen als iemand in de ruimte is, laat staan toekijkt, maar een dame die niet kan plassen terwijl het hoogdringend is, omdat je op een staafje moet mikken? Niet echt, nee.

 

Een half uurtje later en na een glas Appelsientje (ja, echt wel veel lekkerder dan Minute maid) kon ik een tweede poging wagen. Ditmaal voorzag ik een tupperware potje, dat niet meer in roulatie was, om mijn bescheiden aandeel in te deponeren.

Verscheen er daar geen verlegen, zachtroze streep?

Op de bijsluiter las ik dat dit wel degelijk een positief resultaat was maar om de volledige fuchsia streep te verkrijgen, is het raadzaam drie dagen te wachten en de test opnieuw te doen. Drie dagen wachten? Wat vragen ze nu!

 

Ik hoop dat deze gast zich wel welkom voelt en besluit te blijven.



21:42 Gepost door Goddess | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

. En ik duim mee!! Fuchsia is een super kleur :-)

Gepost door: Twinkeltje | 10-07-04

Een klein... hoeraatje al, en meeduimen dat het de volgende keer zo fuchsia kleurt als maar kan :-)

Gepost door: Helena | 10-07-04

Paars-oranje aura Dit is zo eerlijk dat het echt ontroerend is, alweer worden mijn oogranden vochtig bij zoveel eerlijkheid over het mysterie van het leven.

Zonder twijfel had jij al paars in je aura, maar ik ben er zeker van dat je nu stilaan meer en meer gaat stralen, met andere kleuren : paars-oranje-roos in felle tinten, afgeboord met wit en sterretjes, vol rondom jou ... het typische beeld van een zwangere vrouw. Negen maanden zijn in te delen in drie periodes : de eerste, die van verwarring, onzekerheid, verrassing en ook wel wat kleine ongemakjes, veranderingen, de natuur doet nu dingen met je die je niet meer kan controleren; de tweede, de volle periode, stralend, je voelt je super, je buikje is niet meer te verbergen, je koopt nieuwe kleedjes, speciale broeken en T-shirts, misschien wil je wel je buikje niet verbergen maar ben je er fier op; en dan de derde, de lastige, het wordt zwaarder, het begint te drukken hier en daar, de striemen komen eraan, je navel lijkt zich om te keren naar buiten en je verlangt toch wel stilaan om het gezicht te zien dat de gestalte is geworden van je liefde ...

Ik wens je zalige negen maanden A., stralend vooral

Gepost door: Peter | 10-07-04

3 dagen een eeuwigheid ... ik wens je heel veel fuchsia!!!

Gepost door: Free my Soul | 11-07-04

a soul conceived by the godly stars blijkbaar is het angstig afwachten...ik ozu me niet te veel fixeren, proberen nuchter te blijven. De symptonen die je beschrijft...toevallige dingen niet verwarren met de zwangerschapssymptomen...
maar niettemin, ik vind dit hier reuzespannend! let's hope it!!!
cms

Gepost door: CMS | 11-07-04

Humo Nog nooit gehoord van de plasteut? In humo zaten vorige zomer enkele pronkstukken in bijlage. Dat maakt het mikken gemakkelijker. Trechter is ook handig natuurlijk ;-)

Verder: alweer een fantastisch verhaal, en ik vraag me af waar je die groene slipjes, euh, fantasie blijft vandaan halen.

Gepost door: Hannibal Gent | 11-07-04

(y) via little-witch op deze blog terecht gekomen. Zo'n eerlijk en mooi geschrijf! Dit laatste tekstje was echt rakend. Zoals ze hier al gepost hebben: fushia is een reuzekleur!

Gepost door: Manlome | 12-07-04

3 verrry looong days Lief godinnetje,
Ik hoop dat je er niet teveel probeert bij stil te staan en je al teveels tress op je lijf haalt de komende dalen. Probeer niet te wanhopen en ook niet teveel te juichen, gemakkelijk gezegd, nietwaar? In jouw plaats zou ik ook ijzeren zelfbeheersing moeten hebben om niet gek te worden. Uiteraard is het beter te wachten om je uitgebreid te feleciteren, maar toch wou ik je een heel voorzichtig proficiatje toesturen. Mijn hart nam een srpongetje bij het lezen van je post en ik wen sje echt alle geluk van de wereld.
Keep us informed...

Gepost door: Little Witch | 12-07-04

De commentaren zijn gesloten.