30-06-04

Pas op!

Pas geverfd!
 
Ik heb me niet teruggetrokken in een destructieve, apathische cocon, maar ben gewoon ontzettend druk bezig met plamuren, schuren, verven en afplakken, niet noodzakelijk in die volgorde.
 
De muren heb ik voorbehandeld met een product dat muren beschermd tegen afbladderen, een waterig solutie met nucleaire blauwe uitstraling, dat overal vrolijk rondspatte en mijn neuroses van voedselvergifting lekker voedde.
 
Maar het loonde toch, toen ik eindelijk mijn lagune blauw mocht smeren op de muren. Wat een streling en wat een verlichting, dit mag je heel letterlijk nemen. Net alsof een lagedrukgebied is voorbij getrokken en de hemel volledig opgeklaard is.
 
Een pijnlijke ervaring leerde mij dat het houtwerk dan toch oorspronkelijk geverfd was met verf op oliebasis, contrary to popular belief. Oil and water don't mix, neem het maar van mij aan. Wat een kliederboel!
 
Nadat ik de mislukte, gruwelijke waterverf laag verwijderd heb, (schuren, schuren, schuren) blijft een resultaat over dan je met een beetje fantasie een artistiek, verouderd effect kan noemen. Ik heb de oorlogswonden als bewijs.
 
Het doet toch deugd om eens volledig verkrampt en moe te zijn van pure fysiek arbeid.
 
Je kan nauwelijks inschatten hoeveel tijd kruipt in het afvijzen van lichtschakelaars, deurklinken, het prutsen aan verwarmingsbuizen en het overal afplakken met tape. Vooral als je vijftig keer de vijsjes op de grond laat vallen, de verfbak van de ladder laat tuimelen, de voet van de ladder laat haken achter een van de vele draden verbonden met de computer, enz. You get the picture: goofy at work.
 
En ik ben nog maar halverwege, of net niet zelfs, dus dat beloofd voor de volgende afleveringen van deze komische sitcom.

14:19 Gepost door Goddess | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.