27-06-04

Handicaps

Van een sportieve Jaguar, bijvoorbeeld een type XK8 coupé in platinum, met notenleren interieur en witleren zetels, gaat mijn hartje sneller kloppen. Maar van mijn witte Honda Civic uit 1992 hou ik ook waanzinnig veel, ook al omdat ik in deze auto leren rijden heb. De vrijheid! De onafhankelijkheid! Je kent het vast wel. Menig uurtje heb ik versleten in deze auto, luisterend naar murw gedraaide bandjes van Skunk Anansie tot Frank Boeijen op weg naar beloftevolle bestemmingen. Op de parking van de Brico heeft mijn man de voorruit per ongeluk gebroken met de planchetten die we net aangekocht hadden voor de zolderkamer. Alwéér onvoorziene kosten. Ik ga één stap buiten mijn eigen overtuigingen staan en hier met luide stem verkondigen dat wij (financieel) vervloekt zijn. Weet je dat het 450 euro kost om een voorraam te vervangen? Gelukkig dan maar dat het geen Jaguaronderdeel is!

 

Mijn stad aan zee vindt dat er voortaan een golfterrein moet zijn, die golfen uit zijn elitaire hok drumt en voor het grote publiek toegankelijk maakt. Nu kennen wij zoveel van golfen als de gemiddelde vijfjarige van beleggingsfondsen, dus stonden we wel open voor een bijna gratis partijtje balletje slaan op het oefenterrein. 1 euro voor een metalen boodschappenmandje met 20 golfballetjes. Na wat rondlummelen, besloten we ook een mandje te vullen en er een lap op te geven. Een Engelse instructeur, gebruind en met een staartje in het haar, toonde de gepaste lichaamshoudingen om de golfstok vast te nemen en de juiste zwaaibewegingen. Dit ging gepaard met nogal hardhandig geruk aan kleren en lichaamsdelen. Ik kreeg veelvuldig flashes voor ogen van een dolgedraaide Goofy die een ware levensbedreiging vormt met zijn enthousiast gezwaai. Al met al deed ik het niet slecht, vooral niet toen de instructeur me monsterend opnam van achter zijn designer zonnebril en mij een “damesstokske” bracht, die wat kleiner en lichter was dan zijn grote broer “de stoere mannen stok”. Ik vroeg me anderhalf seconde af of dit ergens beledigend was en besloot toen van niet. Ik slaagde er wonderwel in de bal recht vooruit te zwiepen, maar mijn man was een echt natuurtalent, hij mepte de bal tot voorbij de 200 meter en het staartje knikte goedkeurend. Toen voegde hij er ernstig aan toe dat Tsjechië de finale zal spelen tegen Nederland in het EK voetbal.

 

Mijn makelaar, ja die van de lening, was ook aan het oefenen met de balletjes. Na de eerste begroeting verliep het contact nogal stroef en ik ben dan ook maar verder gelopen. Vreemd, hoe je misschien tientallen onderwerpen kan hebben om over te praten, maar als er één onderwerp is dat je liever vermijdt, dit zodanig belemmerend werkt, zodat  je plots niets meer kan verzinnen om een gesprek gaande te houden. Boobytraps in conversatie, en hoe het ene woord het andere kan meebrengen. Ach, de tijd en de zee zal ook wel deze kei glad wassen.

 

21:47 Gepost door Goddess | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Goed gevoel Liefste Godin,
Ik ken je voornaam niet, dus spreek ik je op deze manier aan (en wat mij betreft is het trouwens een passende benaming).
Het doet me plezier om je tegen te komen op mijn blogje, vooral waneer ik lees dat je er van geniet. Hetzelfde geldt voor mij, je schrijft echt mooi. Grammaticaal, uitgebreide woordenschat en vooral een inhoud die me op een of andere manier altijd raakt. Er zit gevoel, een zekere melancholie in .. Ik kom hier graag langs.

Gepost door: Little Witch | 28-06-04

De commentaren zijn gesloten.