02-06-04

I don't know the key to success, but the key to failure is t

I don't know the key to success, but the key to failure is trying to please everybody.
--Bill Cosby
 
Ware woorden van Bill. Op de een of andere wijze willen we allemaal wel de goedkeuring van anderen. Hoe *fout* dit ook mag zijn. Wat maakt *de ander* eigenlijk een waardevolle criticus? Waarom kan het ons in godsnaam schelen wat *de anderen* van ons vinden? Van ons uiterlijk, opleiding, stijl, werk, auto, huis en erger. Zoveel waardevoller: onze ideeën, overtuigingen, gevoelens en gedachten. Akkoord, soms kan een goede vriend of zelfs vreemde fungeren als spiegel waarin we klaarder zien dan zonder die -al dan niet verbale- feedback, maar meestal is wat anderen over ons denken volledig irrelevant. Net zo vluchtig als de pollen in juni of de parfums van Chanel. We willen natuurlijk ergens bij behoren, zelfs al denk je in geen enkel hokje te passen en bezing je luidkeels je individualiteit. Kleine hokjes (opleiding, kledingstijl, ...), grote hokjes (generatie, westerse wereld)  ---------> allemaal hokjes.
 
Geeft aanvaarding en bewondering ons bestaansrecht? En is dit nodig? Is geboren worden geen bestaansrecht op zichzelf? Hoeven we ons bestaan te rechtvaardigen?
 
Omgaan met anderen is jezelf verkopen op dagdagelijkse basis. Bewust of onbewust.
 
Belangrijk is: hoe vind je die plaats diep in jezelf, die innerlijke rust, dat rotsvast zelfvertrouwen waarbij  je immuun bent voor de koude ogen en staalharde meningen van derden? Beseffen in je koppie is niet hetzelfde wéten met gans je hart natuurlijk.
Zelfs de meest intelligente, mooie, boeiende mensen ontkomen er niet aan: het projecteren van een beeld van jezelf waarvan je denkt dat die de buitenwereld het meest zal aanvaarden en waarderen. Love me! Like me! Adore me! Love me because you're like me. Love me because you want to be like me.
Bv Madonna. Imago na imago, stunt na stunt, en af en toe een ogenopener:

Everyone probably thinks that I'm a raving nymphomaniac, that I have an insatiable sexual appetite, when the truth is I'd rather read a book.
--Madonna - June 1991


18:54 Gepost door Goddess | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

trapped in the depths of Eve 'tis niet alleen "ik denk, dus ik ben"....in deze werel dis het ook en mss wel vooral: "ik wordt gewaardeerd, dus ik ben"....als de wereld geen anandahct aan je schenkt besta je ookniet voor de wereld...als niemand je zou zien staan nietman je zou warderen, of aan je denken, zou je niet alleen eenzaam zijn, je zou ook niet bestaan...just like dust in the wind zou je vergaan....een mens heeft nu eenmaal bevestiging nodig van zijn daden. Door die bevestiging weet hij zichzelf bevestigd in zijn doen en laten, zijn bestaan.
Bij deze wordt u nog eens extra "bevestigd" ge stat op the frontpage van skynet-blogs...straks als page 3-girl in de standaard? :p
CMS

Gepost door: cms | 02-06-04

WAARDERING JE MAAKT EEN GAT IN MIJN ZIEL EN DE TIJD STROOMT WEG

Gepost door: PIETER | 08-06-04

De commentaren zijn gesloten.