19-05-04

It's a man's world.

Eventjes een persoonlijke toelichting op de opmerking van de Therapeut, een blogger die zich aan de lovende activiteit kwijt wat licht te laten schijnen in het doolhof der mentale en emotionele beproevingen. Nu ook over paniekaanvallen. Gaat dat zien!
 
Volgens de therapeut bestaat er een opmerkzaam gebrek aan empathie van mannelijke dokters en gynaecologen tov vrouwelijke klachten. Dit is de vinger op de zere plek leggen aangezien ik me kan doodergeren aan dit fenomeen.
Néé, een man weet niet hoe wij ons voelen. Al  heeft hij al 500 zwangeren begleid en even zoveel kinderen op de wereld gezet. Nog zo'n foutieve uitdrukking eigenlijk. Een juistere benaming is "een kind opvangen". Voor zover ik weet doet de vrouw nog altijd het werk.
 
Heeft een mannelijke gyne ooit een bowlingbal door zijn pisgaatje geduwd, vraag ik mij dan af?
 
Mijn arts gaf grif toe dat hij zelf onmiddellijk voor een epidurale verdoving zou kiezen tijdens de bevalling vanuit het moto "waarom afzien als er hulp voorhanden is?". Bovendien spaar je zo wat krachten uit voor de laatste loodjes. En hoera voor de vrouwen met een hoge pijngrens en onverwoestbaar geduld die puur natuur deze wrede grap van de natuur een neus zetten. Weet je dat de mens het enige zoogdier is waarvan de bevalling zo pijnlijk is? Kwestie van het feit dat wij rechtop lopen waardoor ons bekken anders gevormd is. Goed op rechtop te lopen, slecht op er een kind door te persen. Moeder natuur is niet lief voor ons geweest.
 
Bij ons wordt er neerliggend geperst. Niet zo eenvoudig omdat je bloedbanen afknelt en tegen de zwaartekracht in moet werken. In sommige landen baart men gehurkt of zelfs rechtopstaand. Maar altijd hoe het de vrouw het best uitkomt. Wij worden aan monitoren gekoppeld alsof we aan het sterven zijn. En misschien is dat ook zo. Misschien sterft er een stukje vrouw als je moeder wordt. Een stukje van jezelf voor een heel nieuw mens op de wereld.
 
Zielig zijn ook die mannen die zitten zeuren tijdens de arbeid van hun vrouw. Over hoe bang ze zijn flauw te vallen (dat mag, maar eventjes perspectief natuurlijk), hoe moe, hoeveel honger ze hebben, of ze nog tijd hebben om die laatste sigaret te roken. En de topper: "zou ik een vrouw zijn, dan zou ik toch kiezen voor een natuurlijke bevalling hoor, zo zonder epidurale, maar ja ze moet het zelf weten hé", zeggen ze dan met een schouderophalen en opgetrokken wenkbrauwen die erop moeten duiden dat ze hun vrouw kennelijk een flauwe trees vinden. Halloooooo? Wat een mop!

Eerlijk moet ik eraan toevoegen dat mijn persoonlijke ervaring met vrouwelijk gynaecologen allesbehalve positief was. Een echte marteling waarvan de haren van mijn mannelijke arts rechtop gaan staan, toen ik mijn relaas vertelde. Toch wat sympathie daar!
 
Een boeiend boek is "De gelukkige huisvrouw" van Helen van Royen, over haar traumatische ervaringen en psychose die ze deed na de bevalling. Grappig ook. Maar om positief te eindigen, op het eind van de dag ben ik ontzettend blij een vrouw te zijn: deel van het sterke geslacht, de schenkers van leven, liefde en andere perspectieven.
 
 
 
 
 

13:28 Gepost door Goddess | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Prachtig geschreven ! Wat er door mijn hoofd gaat.. heb jij hier prachtig verwoord !

Ik heb twee kinderen..
één miskraam gehad..
Geen epidurale gevraagd/gekregen tijdens de bevalling..
Bevalling met de huisarts.. ipv een gyneacoloog...
Natuurlijk... en toch eigenlijk weer niet...

Gepost door: viviane | 19-05-04

Bevalling(en) : Mijn prof embryologie & anatomie verklaarde de moeilijke bevalling als zijnde het gevolg van de explosieve groei van de hersenen (frontale kwabben) bij de mens. Daarbij is de mens nog een onvolgroeide foetus als hij er na negen maanden wordt uitgeperst... Totaal hulpeloos.
Men mag ook de arbeid van de boreling niet vergeten, die gaat ook even door de hel (even?? soms uren) ... Maar ook vrouwelijke gynaecologen kunnen erg mannelijk overkomen: zij die géén kinderen wensen ten gevolge carrière. Zij dragen dan nog vaak "de broek". Ook zij kunnen zich niet inbeelden wat het is om een baby op de wereld te zetten, ik ook niet... ik heb alleen zéér goed geluisterd naar verschillende generaties vrouwen en het is en blijft een heldinnendaad.

Gepost door: de therapeut | 20-05-04

g aha den g-spot ziet er anders uit! nice nice! al was de vorige lay-out wat "goddelijker" om het zo te noemen...
empathie bij mannen...tjah moet ik nog effe over nadenken ;-)))
sterke geslacht...euhm... :p:p:p
heldinnendaad: inderdaad
hoe "geciviliseerder" de mens, hoe onnatuurlijker zijn gedrag.
geniet van de zon
cms

Gepost door: cms | 20-05-04

Thuis Man zijnde zou ik beter zwijgen, maar kom ;-)

Mijn vrouw is thuis bevallen met een fan-tas-ti-sche vroedvrouw (twee eigenlijk zelfs) en kon gaan zitten, staan, hangen of liggen waar ze wilde tijdens de arbied en de bevalling. Zij houdt er ook niet van dat je in ziekenhuizen aan je bed vastgekluisterd wordt met allerlei monitoren en toestanden. Net zomin houdt ze van de idiote regeling dat de gyneacoloog even komt binnenspringen om het kind op te vangen en de premie op te strijken.

Bij een thuisbevalling kan je geen epidurale krijgen, maar dat was haar keuze.

Verder hebben mannen niks te beslissen over epidurale want wij voelen geen pijn (buiten mijn hand die plat geknepen werd, maar wie daar al niet tegen kan). Het is wel vervelend om je vrouw te zien afzien en daar niks aan te kunnen doen. En het woord "vervelend" staat goed in verhouding tot het woord "afzien".

Gepost door: the insane | 22-05-04

Godess A en de witte veer Hoera voor de ondersteunende sidekick (zijnde de man) en triple hoera voor de held van de dag: mom. In Nederland wordt er meer thuisbevallen dan in het ziekenhuis, hier in België is dit eerder een uitzondering. The idea alone gets frowned upon by the medical industry although the latter speaks for itself ... industry! Respect voor ieders keuze.

Gepost door: Godess A. | 22-05-04

De commentaren zijn gesloten.