04-04-04

Klein verdriet

Ik heb verdriet om iets wat ik vermoed, maar niet weet, en ik ben laf. Nee, geen kwestie van ontrouw en lelijke geheimen. Niets bezwaart mijn hart zo erg als dierenleed, of het vermoeden ervan (zie de lafheid). In mijn stad is er momenteel een expo der levende dwergdieren aan de gang. 150 dieren van verschilleden soorten zitten op elkaar gepakt in een drietal tenten, geloof ik. Aan de ingang staat zo'n zielige dwergpony te wachten tot er iemand wat geld geeft zodat het met een schoppend kind op zijn rug een triestig rondje kan doen. Ik ben dus nog niet binnen geweest, al hoopt die stiekeme optimist in mij dat het allemaal nog wel zal meevallen, dat de dieren goed verzorgd zijn, voldoende ruimte hebben, afkoeling, eten en drinken en een rustige plaats om te slapen 's nachts, maar dat is allemaal nogal twijfelachtig. Dus hier de dilemma, ga ik kijken in de hoop gerustgesteld te worden en neem ik de kans mezelf nog meer verdriet te schenken om de zekerheid van het vreselijk lot van die dieren of niet? Dieren in gevangenschap is een big no-no wat mij betreft. Ik ben ooit één keer naar een circus geweest en dat was gelijk de laatste. Ik keek in de ogen van een gelaten olifant en ik kon zweren dat het beest dwars door me keek. Ik heb de hele voorstelling stilletjes zitten huilen. Dit nooit meer.

13:46 Gepost door Goddess | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Hey Ik had bijna gezegd: "laat eens weten of je geweest bent zodat ik het weet of het te doen is", maar ik weet nu al dat ik niet zal gaan...
Ik hoop dat je naar Cirque du Soleil geweest bent want dat was toch wel het bewijs dat een goed circus geen dieren nodig heeft...

Gepost door: Dronic | 05-04-04

De commentaren zijn gesloten.