03-04-04

black hole

Mijn vorig berichtje is zowaar verdwenen, ik vermoed het zich gaan verzuipen is. Oftewel doet mijn zwaar neurotische pc aan zelf censuur, kan ook.
 
Ik maak me zorgen om de hond. Ze is explosief. Niet zoals een terrorist met gevaarlijk illusies van heldendom in het hiernamaals kan zijn. Ook niet zoals de aders van je baas zich gevaarlijk kunnen oppompen (pop!) na een zoveelste ergernisje. Eerder als een bescheiden weekendtas, volgestouwd met kleren en schoenen voor minstens 5 weken. Waarbij de enige vraag rest: ontplof ik nu en spuw al mijn geheimen in het rond? Of later? Enfin, haar serieuze zwaarlijvigheid en kortademigheid baren me in die mate zorgen dat ik 's nachts soms wakker lig met ingehouden adem, luisterend of ik haar niet zou horen terwijl ze zich in één of andere levensbedreigende nood zou bevinden. Nachts slaapt ze beneden en de gedachte dat ze alleen en ziek en  bang zou zijn en ik haar niet zou kunnen bijstaan maakt me een beetje gek. Ik heb al twee honden verloren en ben zeker niet klaar haar af te staan. Het gekke is (en vertel dit niet verder) dat ik vrees dit een soort plan zou zijn van het "lot" (voor zover ik hierin geloof) om plaats te maken voor een baby. Ik WIST 100% zeker dat op het moment ik mijn toekomstige echtgenoot zou leren kennen (en tegelijk mijn eerste echte serieuze relatie) mijn grootmoeder zou sterven. En effectief, mijn man en ik hebben elkaar leren kennen op 26 november en begin januari is ze gestorven na 3 weken ziekenhuis. Nu denk ik dus dat mijn geliefde hond plaats moet ruimen voor een kind. Een schop onder de kont zowaar, van "begin er nu eindelijk eens aan". Wat denk je daar nu van?
 
Nu de rest van de week was het vergeten waard, door het toilet ermee en weg! Nou ja, gelukkig was er de liefde. De discussies waren constructief en de kussen sensueel, wat wil je nog meer?  
 
 

12:01 Gepost door Goddess | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.