30-03-04

Ambitie

Als mensen uit het verleden je pad terug kruisen en je vragen hoe het met je gaat, kom je automatisch voor het dilemma te staan in hoever je hierop eerlijk wilt antwoorden. Oude vrienden, meer nog dan vreemden wens je te duizelen met je succesverhaal waarin beschreven staat welke vlotte meid je wel bent met toffe carrière, spannende sexy relatie en boeiende hobbies. De waarheid echter, is wat minder om het eufemistisch uit te drukken.
 
Ik heb best wel veel gezien en gedaan in mijn jong leventje maar de laatste jaren lijkt de pauze-knop onherroepbaar ingedrukt en ik krijg hem niet losgewrikt. Behalve het feit dat ik een huis gekocht heb (dan nog het ouderlijk huis, niet zeer spannend daar), op afbetaling natuurlijk en een jonge knaap veroverd en gehuwd heb, is er bijster weinig te melden. Carrière? Helaas. Hobbies? Nou ja, binnenshuis. Helaas. Sport? Woehahah ...! Interessante reizen naar verre wereldstreken? Wie heeft nu nog niet naar Thailand geweest tegenwoordig? Nou, ik dus. Gelukkig heb ik nog in de Vs wat rondgepeddeld indertijd (New York: fantastisch, Miami: never again) maar daar stopt het een beetje. Aan de basis van deze spijtbetuiging ligt altijd weer hetzelfde probleem: een falende gezondheid met fysieke én financiële beperkingen tot gevolg. Hoe vaak heb ik niet gezegd: ik volg een thuiscursus en doe iets van thuis uit? Hoe leg je uit dat je op je 30ste te moe en ellendig voelt om op café te gaan? Nieuwe vrienden te maken. Te reizen. Te werken en collega's te hebben. Hoewel je hart het uitschreeuwt: IK WIL LEVEN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
 
Ik ben dus naar de Vs geweest (alleen!), gaan parachutespringen, heb gezien: de Rolling Stones, M.J, Bon Jovi, K-Choice, Red Hot Chilly Peppers, Het Zwanenmeer (ballet), die Ierse tapdansers, Prince, heb meegedaan aan een idioot tv-programma (never ever ask), ben gaan shoppen en dansen in Londen en Parijs, heb vele, vele nachten uitgeweest, geflirt, nieuwe vrienden gemaakt, de mooiste jongens versierd, de leukste gesprekken gehad met vreemden, liefgehad, mijn hart gebroken gehad, op kot gezeten in Gent, geweest gaan skiën in Zwitserland, paardgereden, de zon zien ondergaan in Santorini, een Australiër leren kennen die een liedje over me schreef, een poëzie-wedstrijd gewonnen, tentoonstellingen bezocht tot in London, naar toneel geweest in Antwerpen alleen maar om die sexy hoofdrolspeler te leren kennen (wat lukte), ik heb gelachen en doen lachen, gedanst op een boot en topless gezond in Ibiza, heb zongen (vals) en gedanst met vriendinnen, kortom ik heb best al een leuk leven achter de rug, ware het niet dat de meeste dingen gedaan zijn met vele, vele klachten en angst, wat ik kan aanvaarden zolang je nog actief bent. Maar HOE GAAT HET NU MET ME? Beschaamd, eerlijk gezegd. Beschaamd over dit mager bestaan. Dus, beste spook uit het verleden: het gaat best goed, alles in aanmerking genomen. Ik ben niet zo depressief dat ik de mooie tulpen in de lente niet apprecieer, maar verlang toch heel hard naar wat nieuwe ervaringen om mijn feel-good meter te boosten.

12:30 Gepost door Goddess | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.