20-03-04

CVS en de witte jassen

Om 10u had ik afspraak in het UZ Gent, nuchter aub, voor een reeks testen om CVS al dan niet uit te sluiten. We kwamen met enige vertraging aan in het doolhof. Het duurde enige tijd voor we in de juiste plaats waren, eerst naar de kassa (ander gebouw) dan terug aanmelden en wachten. Dokter P. met de heerlijke exotische naam (denk mooie Luka in ER) bleek een oude, kale en magere vent te zijn, maar best vriendelijk. Hij ontving ons in een schoendoos, ik schaamde me een beetje in zijn plaats.
 
Bleek dat zo'n procedure zo'n 8 maanden in beslag neemt en dat je telkens terug moet voor verschillende testen.
 
Stap 1: de interne. Foto'tje longen, echo van buik en hals, uitgebreid bloedonderzoek (6 tubes!), elektrocardiogram van het hart en een plasje natuurlijk.
 
Een ander exotisch exemplaar met witte jas staarde schaamteloos naar mijn borsten (die nu ook niet zooo prominent zijn), opnieuw schaamde ik me een beetje in zijn plaats.
 
De ganse tijd was het rondhollen van het ene gebouw en verdiep naar het andere. Ik snap de bedoeling niet echt van mensen met extreme vermoeidheid dit aan te doen. Van de parking naar het ene gebouw was al een kwartier stappen. Tjonge toch.
 
En dat nuchter!!! Wanneer ben ik dàt ooit? Ik smikkel normaal  dag en nacht door kleine beetjes, en voelde me bijgevolg bijzonder leeg en flauw.
 
Toen ik ergens op het derde verdiep aankwam voor de echo's en daar uitgeblaft werd dat er nog veel voor me waren ("die al dagen wachten op een afspraak en waarvoor niet 10 minuten geleden gebeld voor werd zoals bij mij") en ik eerst maar bloed moest laten afnemen en dan eens terugkomen (dan was het al 12u!) was ik het beu. Na aandringen kreeg ik mijn envelopje terug, ik zou wel een andere keer terugkomen voor die klote echo's.
 
Na dat bloedtrekken viel ik trouwens helemaal in panne. Glucose drankje moest de oplossing brengen. 6 tubes vullen zichzelf trouwens niet, daar kwam wat gepush en gekotter aan te pas. Niet aangenaam. Respect voor mijn echtgenoot die elke drie maanden 5 tubes en een halve liter (!) gaat doneren voor het rood kruis!
 
Dan nog snel snel een foto van de longen (bh uit, topje en navelpiercing mochten blijven en nee, ik kon niet zwanger zijn) en dan was het zoeken naar de uitgang. Niet zo makkelijk ook. Na het betalen van je ticketje heb je nog zo'n 15 minuten maar na al dat stappen en dan verkeerd rijden was het echt op het nippertje.
 
Geen idee dat onze ziekenhuisinfrastruktuur zo goed was hier in mijn kuststad!
 
Nu moet ik nog terug voor die stomme echo's, voor testen aan spieren en gewrichten en dan de talk met de psychiater. Ook mag/moet ik hier naar de neuroloog voor de MS testen. Want daar bestaat een gevaar voor. Héél eng.
 
Voor de rest nog een fijne avond gehad met mijn schat. Wie zegt dat vermoeidheid, pijn en erotiek niet kunnen samengaan? De laatste tijd springen er af en toe vonken over tussen ons. Het gaat best goed!

12:58 Gepost door Goddess | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

blood hmm ja zo'n enorme campu is idd een labyrinth van jewelste waar zels mensen met een goeie conditie een ferme hap aan hebben...
ik hoop dat alle die onderzoeken ten minste een resultaat oplevern, wnat dat is toch de bedoeling hé... 8 maanden...sjonge...
maar gelukkig hebben jullie het dag nog goed beëindigd! ;-)
greetz
CMS

Gepost door: CMS | 20-03-04

Tandarts Een tandarts die geen nieuwe patiënten meer aanneemt, Godess? Klinkt perfect. Geef zijn adres maar door ;-)

Gepost door: Dronic | 23-03-04

De commentaren zijn gesloten.